اختلالات افسردگی در کودکی

زمان مطالعه: 2 دقیقه

اختلالات افسردگی دسته مهمی از اختلالات هستند که که ممکن است در کودکان بروز کنند به دلیل گستره شیوع و خطر بلندمدت آن ها، نیازمند توجه ویژه میباشند. ابتلا به افسردگی در جامعه با افزایش سن افزایش می ­یابد. آمار شیوع افسردگی در کودکان پیش دبستانی حدود 0.3 درصد گزارش شده است. این رقم در کودکانی که در سنین مدرسه هستند بین 2 تا 3 درصد و در نوجوانان 4 تا 8 درصد میباشد. در سنین مدرسه، تفاوت چندانی میان نرخ افسردگی در پسران و دختران وجود ندارد.

روانپزشکان بروز افسردگی را ناشی از تعامل آسیب ­پذیری های ژنتیکی با عوامل استرس ­زای محیطی میدانند. مطالعات روی دوقلوها نشان داده­ اند که افسردگی میتواند  بین 40 تا 50 درصد وراثتی باشد. البته تاثیرات محیطی در بروز افسردگی کودکان نقش گسترده ­تری نسبت به بروز آن در بزرگسالان دارد: بدرفتاری، آزار و غفلت، مرگ والدین، بیماری روانی والدین، سومصرف مواد، اختلافات والدین و فرزندان و نبود انسجام خانوادگی همگی میتوانند منجر به افزایش خطر ابتلا به افسردگی در کودک شوند.

دو نشانه بنیادی افسردگی در کودکان داشتن خلق افسرده یا تحریک­پذیر و بي لذتی است. از دیگر نشانه های این اختلالات میتوان به بی­خوابی یا پرخوابی، بی­قراری، خستگی روزانه و مفرط و کمبود انرژی، احساس بی ارزشی یا احساس گناه زیاد، کاهش توانایی تفکر و تمرکز و افکار مداوم درباره مرگ اشاره کرد. در کودکان، اختلالات افسردگی عموما با شکایت های بدنی، برانگیختگی حرکتی و توهمات منطبق با خلق همراه است. افسردگی تمام حوزه های زندگی کودک را تحت ­تاثیر قرار میدهد: مدرسه، روابط بین ­فردی و روابط با خانواده همگی آسیب میبینند. کودکان مبتلا به افسردگی شدید ممکن است توهمات یا هذیانات منطبق با خلق افسرده داشته باشند، هرچند که احتمال بروز چنین نشانه هایی در کودکی پایین است.

برای کودکانی که افسردگی­شان خفیف­ تر است، مداخله ­های حمایتی و آموزش ­های لازم برای خانواده و نزدیکان توصیه میشود. اما بهترین روش­ها برای درمان کودکان مبتلا به اختلالات شدیدتر افسردگی درمان شناختی رفتاری (CBT)، مداخلات دارويي، و درمان بین ­فردی (IPT) است.

منبع: Sadock, B. J., Sadock, V. A., & Md, R. P. (2014). Kaplan and Sadock’s Synopsis of Psychiatry: Behavioral Sciences/Clinical Psychiatry (Eleventh ed.). LWW.